W.N.108 & W.N.108a IJmuiden


W.N.108 was gericht op de beveiliging rondom de spoorbrug over het Noordzeekanaal. Dit kanaal deelde de Festung IJmuiden op in twee delen welke werden aangeduid als Kampfgruppe Nord en Kampfgruppe Süd. De spoorbrug die de twee groepen met elkaar verbond was hiermee een belangrijke schakel tussen de twee groepen. De stelling welke aan de zuidkant van de spoorbrug werd gebouwd werd aangeduid als W.N.108 en aan de noordkant werd de stelling aangeduid als W.N.108a. De spoorbrug kon er voor zorgen dat er tijdens een vijandelijke dreiging in een korte tijd grote hoeveelheden manschappen en materiaal van noord van zuid gebracht kon worden. Het was voor de Duitsers daarom van groot belang de brug in handen te houden. Daarnaast moest de brug snel vernietigd kunnen worden als één van de twee Kampfgruppe in vijandelijke handen zou vallen. Hiervoor werden er op de brug diverse springladingen geplaatst welke in geval van nood vanuit W.N.108a tot ontploffing gebracht konden worden.

W.N.108 was niet uitgebouwd met bomvrije bunkers maar er waren wel een aantal bunkers gebouwd welke behoorde tot de bouwklasse V.F. Deze bunkers lagen links van het spoor welke op de onderstaande foto staan aangegeven als bunkerdorp "Klaphek" Het ging hier om een aantal bunkers van het type V.F1a welke werden gebruikt als onderkomen voor de manschappen. Tevens was hier de keuken gestald, enkele opslagbunkers, en de bunker van de commandant. Om de brug van deze zijde onder vuur te kunnen nemen was er een stuk 3,7 cm geschut (PAK 35/36) aanwezig welke normaal gesproken in een garage stond opgesteld. In geval van dreiging kon men het geschut uit de garage rollen en de brug onder vuur nemen. Hiernaast waren er twee lichte en twee zware M.G's aanwezig waarvan er één stond opgesteld in een tobruk. Ook waren er nog diverse vlammenwerpers en granaatwerpers aanwezig. De bezetting van W.N.108 bedroeg 1 officier, 4 onderofficieren en 38 manschappen.

W.N.108a lag officieel net buiten de grenzen van de Festung en beschikte ook niet over een permanent opgestelde bemanning. Op de kop van de brug was een Tobruk met tankkoepel geplaatst welke was voorzien van een stuk 3,7 cm geschut en een M.G. (zie foto) Deze tobruk was te bereiken via een overdekt loopgraaf welke weer was aangesloten op een klein manschappenverblijf. In totaal stonden er 3 tobruks die allen waren te bereiken via een stukje gang. Onder het talud van de brug bevond zich nog een garage welke voor verschillende doelen gebruikt kon worden. Tevens was de brug aan deze zijde voorzien van enkele versperringen waaronder minenkästen, Belgische poorten en later Hemmkurven. Veder lagen er om de stelling een aantal kleine mijnenvelden.

Van de stelling is niks meer over, de brug is in 1958 gesloopt en enkele jaren later de rest tijdens de uitbreiding van het Noordzeekanaal.



Overzicht met hoe de situatie daar der plaatse was. De groene lijnen geven de grenzen van de Festung aan.

Op deze oude foto zien we nog één van de ingangen die toegang gaf tot een tobruk

Een prachtige foto waarop de tankkoepel is te zien van W.N.108a en de betonblokken waar de Belgische poorten aan waren bevestigd. Aangewezen als Sperre 117.

Bij de oud IJmuidenaar bekend als het Klaphek, Via deze onbewaakte spoorovergang kwam je bij W.N.108
 

Mede door de spoorwegstaking in de oorlog en het te kort aan brandstof werd er besloten de brug toegankelijk te maken voor auto's en voetgangers.