Lancaster ED357


Op 11 juni 1943 steeg de Lancaster ED357 op om een bombardement uit te voeren op de Duitse stad Düsseldorf. De totale missie die nacht bestond uit 783 vliegtuigen waar onder 326 Lancasters, 202 Halifaxes, 143 Wellingtons, 99 Stilings en 13 Musquito's. Van alle vliegtuigen die waren opgestegen vanaf verschillende vliegvelden keerden er 38 niet terug. Die nacht verongelukte 14 Lancasters, 12 Halifaxes, 10 Wellingtons en 2 Stilings.

De lancaster ED357 was gestationeerd op de Britse basis Wickenby en viel onder het 12e Squadron. Op de fatale nacht waren er 7 bemanningsleden aan boord waarvan er maar twee de crash hebben overleefd. Ter hoogte van Steenwijk werd de Lancaster neergehaald door een Duits jachtvliegtuig. Dit jachtvliegtuig was een Messerschmitt en werd gerekend tot één van de belangrijkste Duitse vliegtuigen en dit vliegtuig was van het type BF 110G-4. De piloot van dit vliegtuig was August Geiger die maar liefs 53 'Aerial Victories' op zijn naam had staan en daarvoor met diverse onderscheidingen was beloond. Maar dat ook hij niet onsterfelijk was bleek op 29 september toen die werd neergehaald door een Britse bommenwerper van het 141e Squadron. Geiger wist met zijn parachute uit de BF 110G te ontsnappen en kwam te recht in de beruchte Zuiderzee, Hij overleefde het niet.





De Lancaster DE357 storten omstreeks 5 minuten over 1 in in de nacht neer in het IJsselmeer, zo'n 20 kilometer ten noordwesten van Harderwijk. (Het verhaal van de crash is door één van de overlevenden opgeschreven en kunt u hieronder lezen.)

In 1962 zijn de restanten van het vliegtuig tijdens de drooglegging van Flevoland terug gevonden aan de Edelhertweg tussen Dronten en Lelystad op het land van de familie Doornbos. En een gedeelte van de vleugels met motor 4 stukje verder op de Visvijverweg. Één van de propellers is in 1965 in centrum van Dronten geplaatst bij het monument voor de omgekomen vliegeniers tijdens de Tweede Wereldoorlog. Rond 1980 bleek 1 van de bemanningsleden nog in leven te zijn en is toen uitgenodigd om in Dronten-Zuid enkele straatnamen te onthullen en een monument. In Dronten-Zuid is naar alle bemanningsleden van de Lancaster DE357 een straat vernoemd die liggen aan de doorgaande weg, De Lancasterdreef. Zo is hier een Osbornehof, een Wardhof de Sparlinghof, de Campbellhof, de Doweshof, de Pinglestraat en de Thomsonstraat. Op 4 mei 1980 onthulde de boordschutter van de Lancaster de heer Bill Pingle het monument en de naar het vernoemde straat. Hieronder kunt u het verhaal lezen wat door hem in 1991 is opgeschreven over wat er die bewust elfde juni in 1943 precies is gebeurt. Het verhaal is door ons vanuit het Engels naar het Nederlands vertaald en alle rechten liggen bij de nabestaande van de reeds overleden Bill Pingle. 



Op de avond van de crash heb ik samen met de Rear Gunner Clarence Sparling, ook een Canadees ongelooflijk veel geluk gehad. Het eerste stukje geluk was dat iemand van het grondpersoneel mij vertelde dat mijn parachute los zat en mij hielp deze strakker aan te trekken. Net voor dat ik sprong was ik aardig in shock.

We vertrokken uit Wickenby en hadden geen problemen onderweg naar ons doel. Na het uitvoeren van onze missie vloog er op de terugweg één van de stuurboord motoren in de brand maar dit konden we succesvol blussen en we gingen op weg naar huis. Na enige tijd vond de piloot Danny Thomson het niet verantwoord op deze hoogte te vliegen en werd er besloten te dalen naar een lager niveau. Toen we de juiste hoogte hadden bereikt brak de hel los, een Duitse Nachtjager raakte ons iets voor mijn koepel aan de voorkant van het vliegtuig. De voorkant van het vliegtuig vloog in brand en iemand schreeuwden 'Get the hell out' Ik klom uit mijn koepel en ging kijken hoe het met Sprarling was die zich in de achterste koepel bevond, hij zat klem. Ik opende de deur en na enig getrek en geduw kwam hij vrij uit zijn koepel. Net toen we onze parachutes om wilden doen kwam er iemand uit de voorkant van het vliegtuig gerent. Ik kan me niet herinneren of hij een parachute om had maar we gingen naar de open deur en sprongen uit het vliegtuig. Toen ik mijn parachute had geopend zag ik dat de zijkant van het vliegtuig in de brand stond en zag hoe het vliegtuig van mij weg vloog.
Ik zweefde naar beneden en dacht te landen op een strand. Ik schrok me dood toen het geen zand bleek te zijn maar water. Eenmaal in het water beland kreeg ik lijnen van mijn parachute die om mijn benen waren geslagen niet los en ik kon ook niet bij mijn mes om ze los te snijden. Ik weet niet precies hoe lang ik in het water heb gelegen maar ik gebruikte al me energie om te blijven drijven en mijn hoofd boven het water te houden. Na een zware tijd hoorde ik opeens iemand roepen en het geroep werd steeds luider. Opeens zag ik een sleepboot met een schuit op achterdek. Deze mensen gooide een touw naar me en trokken me aan boord. Ze moeten het vliegtuig hebben zien neerstorten. Het bleek een Nederlands gezin te zijn die me mee namen naar hun hut. In de hut kreeg ik een goeie slokken schnapps om me op te warmen. Het gezin bestond uit twee vrouwen, twee kinderen, een oudere man, en een jonge man die ergens mee belast leek te zijn. Geen van hun sprak Engels en ik sprak ook geen Nederlands. Tot op de dag van vandaag kan ik niet begrijpen hoe ik hun duidelijk heb gemaakt dat er nog meer bemanningsleden van ons vliegtuig hier ergens in het water moesten liggen. Toen het eenmaal licht was geworden heeft het schip nog een lange tijd door het gebied gevaren. Maar net toen ze wilden terug varen zagen we de meeuwen op iets in het water duiken en toen we dichterbij kwamen bleek het Sparling te zijn. We haalden hem uit het water en zijn eerste woorden waren 'God wat ben ik blij jou te zien, ik stond op het punt de moed op te geven' Het schip voer terug naar de haven van Amsterdam en daar werden we aan de Duitsers overgeleverd. De twee jaren die daar op volgden zat ik in Oost-Pruisen, Polen en Duitsland.

De propeller van de ED357 werd op een boerenveld teruggevonden tijdens de drooglegging van de Zuiderzee. En werd een monument in de Nederlandse gemeente Dronten voor alle 'Allied Air Crew' En hier word elk jaar op 5 mei, dag dat Nederland werd bevrijd een een dienst gehouden. Elk jaar komt de 'Air Gunners Association' met drie bussen vol om de ceremonie bij te wonen. En ik stuur nog elk jaar bloemen die bij het monument worden gezet. Ook ben ik twee keer terug geweest naar Dronten, eenmaal in 1980 en vorig jaar voor een maand. Danny Thomson, Campbell, Ward en Osborne liggen begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam. Ken Bowes is nooit terug gevonden en Clarence Sparling stierf in 1974 aan kanker in North Bay Ontario. In Dronten is naar elk bemanningslid een straat vernoemd. Lancasterdreef, Thomsonstraat, Boweshof, Wardhof, Osbornehof, Campbellhof, Sparlinghof en de Pinglestraat.

Bill Pingle, Maart 1991


De Bemanning:


Dwight Thomson Piloot
Na de crash is er een tijd van 3 uren naar hem gezocht maar hij werd niet gevonden. Na alle waarschijnlijkheid is hij dan ook verdronken. Zijn lichaam werd gevonden en is begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.

William Ward Bommenrichter
Wat er met hem is gebeurt is ons niet bekend, Hij ligt begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.

Donald Campell Boordschutter
Wat er met hem is gebeurt is ons niet bekend, Hij ligt begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.

John Osborne Boordwerktuigkundige
Wat er met hem is gebeurt is ons niet bekend, Hij ligt begraven op de Nieuwe Oosterbegraafplaats in Amsterdam.

Ken Bowes Navigator
Ken Bowes is waarschijnlijk al overleden tijdens de beschieting. Tot op de dag van vandaag is zijn lichaam niet teruggevonden. Hij word vereerd op monument van Runnymede Memorial in Surrey. Kenneth Bowes was slechts 6 dagen getrouwd met Joyce Barton toen hij aan boord stapte van ED357. Hij werd slechts 23 jaar oud

George Sparlink Boordschutter
George Sparling wist met een parachute uit het vliegtuig te ontsnappen en werd na uren in het water te hebben gedreven gevonden door een Nederlands schip. Hij werd door de Duitsers krijgsgevangene gemaakt en dracht de laatste jaren van de oorlog door in Duitsland en Polen. Na de oorlog keerde hij terug naar zijn geboorte land. Hij stierf in 1974 aan kanker

Bill Pingle Boordschutter
Ook Bill Pingle wist te ontsnappen met een parachute en werd na enkele uren in het IJsselmeer te hebben gedreven gevonden door een Nederlands schip die het vliegtuig vermoedelijk hebben zien neerstortte. Hij werd krijgsgevangen genomen en keerde na de oorlog terug naar huis. Hij trouwde en keerde enkele malen terug naar het monument in Dronten. Hij is inmiddels op hoge leeftijd overleden.

Technische Info
Type luchtvaartuig: Lancaster
Serienummer: ED 357
Radio roepnaam: PH - S
Eenheid: ATTD 12 SQN RAF



 
LEADS THE FIELD