Westwall


In de jaren voorafgaand aan de Tweede Wereldoorlog werd er door de Europese landen massaal gewerkt aan de bouw van verdedigingslinies. In het westen van Duitsland bouwden men aan de Westwall die door de geallieerde de Siegfriedlinie werd genoemd. Deze linie lag langs de Duitse grens en begon bij het Nederlandse plaatsje Kleef in de buurt van Nijmegen en liep door tot aan de Zwitserse grens. De totale lengte van de Westwall bedroeg meer als 630 kilometer. In 1936 is in men in opdracht van Adolf Hitler begonnen met de bouw die door ging tot het einde van de oorlog in 1945. In de jaren voor de oorlog was Frankrijk al begonnen aan de bouw van de Maginotlinie. Een linie die bestond uit forten en zware bunkers langs de Duitse grens. Die de Duitsers het nodige ontzag inboezemde.

De bouw van de Westwall was een slimme zet van Nazi-Duitsland. Het zorgde ervoor dat er duizenden mensen aan het werk konden. Wat Hitlers regime in een positief daglicht zette. En ten tweede zorgde het voor de nodige angst bij de Franse. De Westwall zorgde er ook voor dat er veel minder militairen gelegerd hoefden te worden. In 1939 waren er aan Duitse zijde tussen 100 en 200.000 militairen gelegerd terwijl dit er aan de Franse zijde ruim 800.000 waren. In deze perioden is ook de Sitzkrieg ontstaan. Beide landen vielen elkaar niet aan maar de dreiging was er zeker. Duitslands hoofdmacht was gelegerd in Polen. En de Fransen wilden niet dat Hitler zijn hoofdmacht op Frankrijk afstuurden. Echter toen Polen was verslagen en was verdeeld tussen Duitsland en de Sovjet Unie gebeurde dit als nog. Duitsland verklaarde Frankrijk de oorlog en viel massaal aan. Niet op de Maginotlinie, maar via de door Frankrijk ondoordringbaar geachte Ardennen.


De Duitsers die hadden geleerd van de Eerste Wereldoorlog hadden de tactiek aangepast. Terwijl de Maginotlinie uit zeer grote en zware bunkers bestond. Bestond de Westwall uit kleine gevechtsopstellingen die elkaar onderling konden dekken. In de jaren 30 ging men er nog vanuit gevechten te moeten voeren vanuit de bunkers. Maar in 1944 bleken de bunkers eerder dienst te doel als schuilplaatsen tijdens beschietingen en bombardementen. En als muizenvallen waar de geallieerde opstuiten tijdens hun doortochten. Echte gevechten vonden dan ook buiten de bunkers plaats.

Bron: Wikipedia



Bron: Wikipedia

Toen Duitsland de oorlog aan het verliezen was en de geallieerde steeds dichter bij de Duitse grens kwamen werd de Westwall nieuw leven in geblazen. De terugtrekkende Duitse eenheden vonden hier onderdak, wachtend op de optrekkende geallieerde. In September 1944 kwamen de geallieerde aan bij de Westwall waar vervolgens maanden lang zeer fel is gevochten. En waar honderdduizend jonge mannen hun leven verloren om te vechten voor onze vrijheid. Deze strijd heeft nog geduurd tot Maart 1945, toen pas konden de geallieerde doorbreken op Duits grondgebied.
Vandaag de dag is de Westwall eigenlijk geen linie meer. Grote delen zijn na de oorlog gesloopt. Maar verstopt tussen de bosjes en onder heuveltjes is er ook nog zeer veel aanwezig. 





Hieronder treft u de foto reportages van de door ons bezochten Westwall bunkers.