Tegen het einde van 1943 werd het de Duitse bezetters steeds meer duidelijk dat ze luchtoorlog boven Europa aan het verliezen waren. De geallieerde voerde op grote schaal bombardementen uit waarbij het doel steevast de Duitse oorlogsindustrie was. Om het tij te keren werd er in 1943 een nieuw type gevechtsvliegtuig ontwikkeld door de Duitse ingenieur Alexander Lippisch. Dit was het eerste en enige door een raket aangedreven jachtvliegtuig onder de naam "
Messerschmitt Me 163" bijgenaamd de Komet. Tijdens test vluchten werd er een snelheid van 990 km per uur behaald en wist het vliegtuig binnen een minuut te stijgen naar een hoogte van 11500 voet. Echter bracht dit uiterst moderne vliegtuig ook grote problemen met zich mee waaronder het zeer gevaarlijke en instabiele brandstof waar het vliegtuig op vloog, de brandstof: "
C- en T-Stoff" Dit waren 2 chemische stoffen die te samen zeer snel tot ontbranding kwamen. In januari 1944 werd de Me-163 voor het eerst op kleine schaal aan de Luftwaffe geleverd. En in Nederland zou het vliegtuig op 3 locaties gestationeerd gaan worden, te weten: Venlo, Deelen en Twente. Echter is er op uitzondering van Venlo nooit een Me-163 opgestegen vanaf Nederlands grondgebied. Wel zijn er diverse aanpassingen verricht aan de vliegvelden waaronder het aanpassen van hangars en het bouwen van brandstofdepots voor het opslaan van de C- en T-Stoff. Er is maar weinig bewaard gebleven wat hieraan doet herinneren maar op het terrein van de voormalige Vliegbasis Twente zijn brandstofdepots nog altijd aanwezig. Dit complex bestaat uit 5 losse gebouwen die aan de achterzijde door middel van een waterreservoir met elkaar zijn verbonden. In de gebouwen stonden 10 brandstoftanks die zich boven een komvormige lekbak bevonden die weer in contact stonden met het waterreservoir. Op die manier werd de gelekte brandstof dusdanig vermengd met water zodat er geen gevaar meer bestond. De brandstof werd via het spoor naar Twente gebracht en via een verderop gelegen pompstation door middel van een pijplijn naar brandstofdepot vervoerd. In 1 van de gebouwtjes ligt nog altijd de tank waarin de brandstof opgeslagen kon worden. De gebouwen zelf verkeren in een verlaten maar redelijke staat. De onderste verdieping is overigs door water niet te bezoeken. Waarschijnlijk heeft er nooit daadwerkelijk C- en T-Stoff in het brandstofdepot gelegen maar desondanks blijft het verhaal achter de "bunkers" fascinerend. Tot slot hebben soort gelijke bouwwerken op meerdere locaties gestaan in ieder geval op Fliegerhorst
Wittmundhafen in Duitsland.
Brandstofbunkers
Fliegerhorst Twente
Enschede
Op het terrein van de voormalige landingsbaan zijn nog dele van de originele Duitse baan terug te vinden. De witte steentjes in het midden diende als volgsteentjes en lichten op als er een vliegtuig naderde (reflectie) Op die manier konden de vliegtuigen vrijwel in het donker opstijgen en waren er geen externe lichtbronnen nodig. De Duitse banen bestaat vrijwel altijd uit klinkers (soms meerdere lagen op elkaar) die of met graszode waren bekleed, of groen geschilderd waren. Het omliggende terrein werd gebruikt door de Landwirtschaft voor het kweken van groente. Samen het de hangars die er uit zagen als boerenschuren deed niets vermoeden dat het hier om een militair vliegveld ging.
